زمینه و هدف: در مطالعه حاضر کارایی عملکرد سیستم بیوراکتور غشایی موجود در تصفیه خانه فاضلاب صنعتی شهرک صنعتی سمنان که به منظور بازیابی پساب خروجی از تصفیه خانه احداث شده است، مورد بررسی قرار گرفت.روش بررسی: دراین مطالعه، برای تعیین کارایی عملکرد بیوراکتور غشایی در مقیاس کامل (MBR)، پارامترهای COD، BOD،TSS ، نیتروژن و فسفر به صورت فصلی از ورودی و خروجی بیوراکتور در نظر گرفته شد. سپس غلظت پارامترهای انتحابی در ورودی وخروجی بیوراکتور غشایی و دیگر واحدها اندازه گیری گردید. بیوراکتور غشایی شامل دومدول غشایی صفحه مسطح از جنس پلی اتر سولفون که در داخل دو حوضچه هوادهی به صورت غوطه ور قرار گرفته اند، می باشد.یافته ها: نتایج به دست آمده نمایانگر درصد حذف بیش از 98% برای BOD، COD و TSS بود که میزان آن در ماه های تابستان و گرم سال بیشتر بود. کارایی راکتور MBR در حذف نیترات، آمونیاک و TKN به ترتیب برابر %35، بیش از %90 و بیش از %79 درصد به دست آمد. درصد حذف فسفر موجود در فاضلاب نیز با میانگین %52 تعیین شد. کارایی کم سیستم در حذف فسفر ناشی از مقدار کم آن در ورودی می باشد.نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده و مقایسه آن با استانداردهای موجود، می توان چنین بیان کرد که سیستم های پیشرفته موجود در تصفیه خانه شهرک صنعتی سمنان کاملا «با اهداف تاسیس آن، یعنی استفاده مجدد پساب حاصل از آن برای کشاورزی و صنعت» مطابقت دارد.

در این مطالعه، حذف روی در محیط های آبی با استفاده از غلاف نخود فرنگی به عنوان ماده جاذب ارزان قیمت بررسی شد. غلاف نخود فرنگی، یک ماده زاید جامد آلی است که قابلیت بالایی در حذف یون فلزات سنگین از پساب دارد و می تواند در تصفیه پساب های صنعتی که از مهم ترین منابع آلاینده آب و خاک هستند، بسیار مفید و کارآمد باشد. مطالعات جذب به صورت تابعی از PH، زمان تماس، مقدار جاذب و غلظت اولیه یون فلزی در سیستم ناپیوسته انجام گرفت. نتایج حاصل از آزمایش ها مشخص ساخت که با افزایش PH محلول، جذب روی توسط غلاف نخود سبز، افزایش یافت و ظرفیت جذب به مقدار حداکثر در 8 PH= رسید. علاوه براین با افزایش زمان تماس، مقدار جذب شده یون روی، افزایش یافت و پس از 60 دقیقه به تعادل رسید. در حالی که با افزایش مقدار جاذب به محلول، در مقدار جذب روی کاهش مشاهده گردید. همچنین با افزایش غلظت اولیه یون روی، درصد جذب کاهش در صورتی که برای ظرفیت جذب فلز افزایش مشاهده شد. مدل های ایزوترم جذب لانگمویر و فرندلیچ برای تعیین کارایی غلاف نخود فرنگی به عنوان جاذب مورد استفاده قرار گرفتند. تجزیه و تحلیل رگرسیون خطی نشان داد که داده های آزمایشگاهی با مدل های ایزوترم لانگمویر و فرندلیچ تطابق خوبی دارند.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

پس از جمع آوری چند نمونه پساب از برخی واحدهای صنعتی استان اصفهان، میزان آلودگی پساب ها از طریق تعیین مقدار فلزات سنگین ، COD, BOD  و TOC تعیین گردیده است. همچنین میکروارگانیسم های مقاوم به فلزات جداسازی شده و درصد مقاومت آنها ارزیابی شد و ارتباط بین فاکتورهای فیزیکو شیمیایی پساب ها از جمله pH , COD , BOD    و فلزات موجود با باکتری های مقاوم جداسازی شده، مورد بررسی قرار گرفته است. براساس نتایج حاصله، EC و pH در این پساب ها هیچ ارتباطی با درصد وحضور میکروارگانیسم های مقاوم ندارند. بین  غلظت  سرب وکادمیوم با میزان  BOD  رابطه مثبتی برقرار است. درصد میکروارگانیسم های مقاوم به روی و کادمیوم با غلظت این فلزات در پساب و میزان   BOD و COD هم از رابطه مثبتی برخوردار است، به طوری که با ا فزایش غلظت این فلزات ،  COD وBOD  درصد میکروارگانیسم های مقاوم افزایش می یابند.  

روش لجن فعال در تصفیه پساب روشی پرهزینه است و مشکل هایی همچون تولید لجن زیاد، مصرف انرژی بالا، کدورت زیاد در خروجی، و تطبیق نداشتن با شرایط متغیر پساب را دارد. استفاده از پساب شهری برای تولید ریزجلبک و تبدیل آن به فراورده های همچون بیودیزل همزمان با تصفیه پساب به کمک ریزجلبک دیدگاه نوینی است که در صنعت تصفیه پساب وارد شده است اما هنوز به دلیل نبود اطلاعات کافی در مقیاس بزرگ جنبه عملی پیدا نکرده است و فعالیت های انجام شده به طور عمده مطالعاتی هستند. به طور ویژه در زمینه تصفیه همزمان پساب و تولید بیودیزل از ریزجلبک به دست آمده در حالت نیمه صنعتی، هیچ مطالعه ای گزارش نشده است. در این مطالعه، برای اولین بار فرایند همزمان تصفیه پساب شهری و تولید ریزجلبک و تبدیل آن به بیودیزل در مقیاس نیمه صنعتی به حجم 500 لیتر مورد بررسی قرار گرفت. هدف از این بررسی از یک سو ارزیابی پتانسیل روش تصفیه مبتنی بر جلبک برای اصلاح پارامترهای پساب شامل مقدار نیتروژن، فسفات و COD و از سوی دیگر ارزیابی پتانسیل پساب مورد استفاده برای تولید ریزجلبک در مقیاس نیمه صنعتی با استفاده از راکتور زیستی نور استخر روباز و تبدیل آن به بیودیزل بود. نتیجه ها نشان داد که در طی یک فرایند یک هفته ای میزان زیست توده تولید شده از کشت ریزجلبک در پساب حدود 25/1 گرم بر لیتر بود که میزان لیپید ریزجلبک حدود 25% بود. جداکردن ریزجلبک با استفاده از روش انعقاد 83% راندمان داشت. ریزجلبک خشک شده در طی واکنش ترانس استریفیکاسیون اسیدی مستقیم با درصد تبدیل 76% به بیودیزل تبدیل شد که دارای پروفیل اسید چرب مناسب شامل اسیدهای پالمتیک، اولئیک، و لینولئیک به میزان 5/49 % کل مقدار لیپید بود. نتیجه تصفیه همزمان پساب نیز نشان داد که COD حدود 50%، نیتروژن کل حدود 25%، و میزان فسفات حدود 50% کاهش داشت.

حذف ترکیب آروماتیکی اسیدسالیسیلیک با مقادیر جزئی قابل یافت در پساب های صنایع غذائی (80-100 ppm) به روش ازوناسیون تحت مطالعه قرار گرفت و تاثیر غلظت اکسیدان و pH بر روی شاخص های شیمیائی COD و TOC بررسی شد. نتایج نشان داد که ماکزیمم مقدار افت چنین فاکتورهائی بیشتر در محیط های قلیائی و خنثی اتفاق می افتد. با تزریق حدود 19.1 mgL-1 از ازون، مقدار حذف COD و TOC به ترتیب برابر با %68.89 و %38.65 به دست آمد. با توجه به pH ذکر شده و تغییرات COD و TOC چنین استنباط می شود که مکانیزم حذف از طریق گروه های هیدروکسیل رادیکالی تولید شده از O3 بر روی مولکول تحت مطالعه صورت گرفته است. نتایج HPLC نشان می دهد که بیشتر آروماتیک ها و حدواسط های تولید شده در طول ازوناسیون در مقادیر 19.1 mgO3/L تخریب می گردند. در این تحقیق نمونه شبیه سازی شده پساب واقعی حاوی اسید سالیسیلیک نیز تهیه و مورد بررسی قرار گرفت. کاهش بیولوژیکی که برحسب نسبت BOD5/COD سنجیده می شود، افزایشی از رقم 0.43 (پساب تصفیه نشده) تا حدود 97% را در طول ازوناسیون با مقدار ازون اعمالی نشان داد.